حق و باطل و بازتاب آن در قیام امام حسین علیه السلام

حق و باطل و بازتاب آن در قیام امام حسین علیه السلام؛ قسمت دوم 

حرکت امام حسین(ع) برای برپایی حق بود.

سوال: حق چیست؟

در یک روایت نورانی، وجود مبارک امیرالمومنین علی(ع) فرمودند:«حق یکی از ویژگی هایش این است که اگر کم هم باشد، می تواند در مقابل مقدار زیادی از باطل هم بماند.» یعنی کم حق، برای زیاد باطل کفایت می‌کند. به عبارتی کمی از حق، مقدار زیادی از باطل را ازبین خواهد برد؛ کما این که مقدار کمی از آتش، مقدار زیادی از هیزم را خواهد سوزاند. این از خواص حق می‌باشد که کم آن در مقابل زیاد باطل مقاومت می‌کند؛ یعنی حق، این قدرت را دارد.

از طرفی خداوند قانونی در این دنیا گذاشته، که هرکس در مقابل حق بایستد، لاجرم و بدون شک، از بین رفتنی است؛ سبب؟ چون ذات حق و اصل حق بر می‌گردد به ذات خداوند. چون خداوند عین حق و عین راستی و درستی است فلذا او خود حق است.

آن خدای حق، جهان را به حق بنا گذاشت و آفریده های جهان را هم به حق آفرید؛ فلذا هرچیزی که حق باشد، به هر شکلی وصل به وجود خداوند می‌شود.پس هرچیزی رو به روی حق بماند،به این معنی تلقی می‌شود که روبه روی خدا ایستاده و لاجرم ازبین رفتنی است.

در روایتی دیگر وجود مبارک امیرالمومنین علی(ع) فرمودند:« هرکس روبه روی حق بایستد و روبه روی حق بماند، حتما شکست خواهد خورد و ازبین خواهد رفت.» بخاطر همین فرمودند:« قل جاء الحق و زهق الباطل» اصلا خاصیت حق، ازبین بردن باطل است. لذا فرزندِ همین علی بن ابی طالب (ع) می‌بیند که اصلِ باطل به حکومت رسیده است.

سوال: چرا امام حسین(ع) قبل از این، قیام نکردند؟ چرا انقدر صبر کردند؟ امام حسین (ع) سال 61 هجری حرکت کردند، پس تا این سال ایشان چه می‌کردند؟ چرا قبل از آن قیام نکردند؟

 به چند دلیل نمی‌شد قیام کرد:

1) به خاطر وجود و باقی بودنِ پیمان نامه ی میان امام حسن(ع) و معاویه. امام حسین (ع) نیز کسی نیست که پیمان بشکند. دقیقا برخلاف حکومت های باطل دنیا مثل ترامپ، نتانیاهو و... که این نوع حکومت ها به هیچ چیزی پایبند نیستند. فلذا نباید دل به هیچ قرار دادی با باطل خوش کرد. به این دلیل که برای آنان اصلا قرارداد معنا ندارد. فقط چیزی برایشان ملاک است که به نفعشان باشد و تمام.

2) چون معاویه «ظاهر الصلاح» بود. ظاهر الصلاح یعنی اینکه معاویه جلوی دیگران نماز شب می‌خواند، تسبیح به دست می‌گرفت و ذکر می‌گفت. همیشه یا امام جماعت بود و یا جزو صف اول نماز جماعت. خودش امام جمعه بود یا شخص دیگری را تایید می‌کرد و خود در آن شرکت می‌کرد. درحالی که هرفجایعی که فکرش را بکنید داشت؛ اما ظاهرش این چنین بود.

اگر در آن زمان که امام حسین(ع) قیام می‌کرد، کسی از ایشان می‌پرسید: آقا کجا می‌روید و برای چه قیام می کنید ؟ امام ع می‌فرمود: من برای باطل قیام کردم؛ می‌گفتند باطل کیست؟ می‍فرمودند: معاویه؛ می‍‌گفتند این حرف دیگر برای چیست ! معاویه که نماز می‌خواند! و حرف امام را قبول نمی‌کردند. فلذا امام حسین (ع) قبل از این که معاویه خلیفه شود نمی‌توانست قیام کند. معاویه که مُرد، یزید بر سر کار آمد و هر دو مانع برداشته شد. اول اینکه: پیمان نامه خود به خود منفسخ شد؛ چون بین امام حسن(ع) و معاویه علیه الهاویه، امام حسن(ع) شهید شدند و معاویه هم مرد. دوم اینکه : یزید مثل معاویه نبود. معاویه به یزید ایراد می گرفت و می گفت: « اگر تو میخواهی زن بازی کنی، شراب بخوری و... باید مرا ببینی یاد بگیری. من هم ازاین کارها می‌کنم، اما آیا کسی از آنها خبر دارد؟» به پسرش می‌گفت: «تومیمون را روی دوشت می‌گذاری و به خیابان می‌روی؟! من تورا به عنوان خلیفه مسلمین معرفی می‌کنم، این کارها دیگر چیست!» البته یزید گوش نمی کرد و همه کارهایش علنی بود. با مرگ معاویه و آمدن یزید، هر دو مانع برای قیامِ امام حسین ع برداشته شد و امام می‌توانست قیام کند. امام حسین(ع) دیدند که اصل باطل  روی کار آمده است و خود ایشان ( امام حسین ع) نیز اصل حق هستند، پس حق باید برقرار شود.

daneshofahm@ آدرس ما در اپلیکیشن بله

سوال: این امر از کجا شروع شد؟

 خبر مرگ معاویه رسید. به ولید بن عقبة بن ابی سفیان، که فرماندار مدینه بود، خبر رسید که معاویه مرده است، پس شما باید ازاین افرادی که نام می‌برم برای یزید بیعت بگیری. وآن ها یا با رضایت بیعت می‌کنند، یا به زور. و اگر هم بیعت نکردند، سرشان را برای ما می فرستی. که یکی از آن ها امام حسین(ع) بود. هنگام نماز در مسجد مدینه، یک پیکی آمد و گفت: حسین ابن علی (ع)،عبدالله بن زبیر، عبدالله بن عمر و محمد بن ابی بکر، باید بیایید به دارالخلافه، که امیر با شما کار دارد. ابن زبیر به امام حسین(ع) عرض کرد:« آقا جان فکر می‌کنید چرا ما را خواستند؟» امام ع فرمودند:«فکر می‌کنم طاغوتشان مرده باشد (یعنی معاویه مرده باشد).» و فرمودند:« به آنجا برویم.»

ادامه دارد ...

-ارائه شده توسط دکتر داوود آموسنی / محرم سال 1405 ش؛ 1448 ق/ آستانه اشرفیه، مسجد آقاسید حسن ع

ما را در فضای مجازی اپلیکیشن بله به آدرس daneshofahm@ دنبال کنید