حق و باطل و بازتاب آن در قیام امام حسین ع ؛ قسمت یازدهم
برای احقاق حق، تنها امام حسین بودن، کافی نیست.
همانطور که همین الآن هم امام زمان(عج) ظهور نمیکند و ظهور هم نخواهد کرد. با این وضعیت که با هر طرف و هرکس یکرنگ باشیم. نه مانند امثال ما که در خانه و خلوت یک چیزیم، نزد بقیه چیز دیگر؛ در بین جمع یک جور و در محل کار جور دیگر. برای احقاق حق، اگر تو امام حسین هم باشی، فایده ای ندارد. حتی اگر علی ابن ابی طالب باشی. بلایی بر سر معصومین آوردیم و خیلی هم ادعا داشتیم. دقیقا آن بلا را سر امیرالمومنین(ع) هم آوردند که آن حضرت به خدا عرض کرد:« خدایا منِ علی را از اینها بگیر.» بدتر از آن را سر امام حسن(ع) آوردند. زمانی که امام(ع) در مدائن بود(ساوات). همین معاویه( علیه العنت و الهاویه) گروهی را فرستاد نزد حسن بن علی(ع) که باهم صلح کنند و نجنگند.
سوال: امام حسن(ع) در مدائن چه می کرد؟ اگر امام حسن(ع) می خواست با معاویه بجنگد ، پس در ساوات چه می کرد؟
جواب: امام حسن(ع) مدام خطبه خواندند و صحبت کردند که افراد جمع بشوند و بروند با معاویه که حاکم حکومت جور و ستم است بجنگند. ایشان تمام زور خود را زدند، تمام بلاغت علوی را که از مقام عالی علوی علی(ع) به ارث برده بودند به کار بستند، اما از تمام این پهنه پهناور کلا 12000 نفر دور ایشان جمع شدند، که این ها هم کاری از پیش نبردند، چرا؟ چوت زمانی که این دو لشگر در مقابل هم قرار گرفتند، فرمانده لشگر امام حسن(ع)، عبیدالله بن عباس بود. معاویه ، در شب، برایش نامه می نویسد. پیک نامه را برای عبیدالله ابن عباس می آورد و او نامه را باز می کند. معاویه نوشته بود :« ای عبیدالله بن عباس؛ فرمانده تو حسن بن علی (ع) با من در مکاتبه است و می خواهد با من صلح کند. تو خودت را به کشتن نده. زودتر بیا سمت من که اگر بیایی 1میلیون درهم به تو خواهم داد. نیمی از آن را الآن و نیم دیگرش را وقتی به کوفه رسیدیم به تو خواهم داد. » عبیدالله بن عباس شبانه لشگر امام را ترک کرد و رفت به سمت معاویه و 500000 درهم گرفت. دو سوم جمعیت، صبح که بلند شدند، دیدند فرمانده شان رفته است به سمت معاویه. 8000 نفر جدا شدند و رفتند و گفتند آنجا پول و ریاست و ... می دهند. برای امام(ع) خبر آوردند که سران کوفه به معاویه نامه نوشتند: که اگر پای حسن بن علی (ع) به کوفه برسد، خودمان او را تحویل می دهیم.
سوال: چرا فکر می کنیم اوضاع الان بهتر است؟ امام زمان عج برای چه کسی ظهور کند؟
جواب: تا مردم آمادگی نداشته باشند، جامعه و نیروی انسانی نباشد هیچ اتفاقی نخواهد افتاد. خداوند متعال در آیه ی 176 سوره مبارکه بقره قرآن را به عنوان حق، معرفی نمود و فرمودند:« کتاب قرآن ، اولین حقی است که از طرف خدا نازل شده» چون کتاب الهی است و سخن خداوند است. خداوند احق حق است، پس سخن او حق است. لذا باید برای شناخت حق به قرآن متوسل شد. در مقابلِ حق و به عبارتی دشمن حق؛ باطل است. باطل چطور خود را نشان می دهد؟ در هوای نفس. خداوند در آیه 26 سوره مبارکه ص فرمودند:« ای داوود؛ ما تو را جانشین خود ، در زمین قراردادیم و خلیفه . پس در میان مردم به حق حکم کن.» در واقع خداوند به من و شما یاد می دهد و می گوید ای انسان به حق حرف بزن، حکم کن و شهادت بده. اگر این کار را نکنیم چه می شود؟ آن وقت آن چیزی که مقابل حق است خود را نشان می دهد؛ یعنی هوا و هوس و هوای نفس. آن چیزی که انسان را بیچاره می کند.
سوال: هوای نفس چه می کند؟ اگر حق را نگفتی و از حق دفاع نکردی( چرا؟ چون دخترت بود خانواده ات بود دوستت بود و...) اگر این کار را بکنی از هوای نفست پیروی کرده ای و اتفاقی که می افتد این است که تورا از راه خدا گمراه خواهد کرد. اگر یاد نگیری که از حق دفاع کنی، این هوای نفس بالاخره کار دستت خواهد داد و تورا زمین خواهد زد. فلذا مبارزه و صبر می خواهد و اذیت شدن ها دارد. نفس که انسان را رها نمی کند. مرحوم شیخ بهایی یک روز نشسته بود و نفس خود را زیر سوال می برد. به نفس خود گفت:« ما آخرش نفهمیدیم که خداوند تو را به دست ما داده، یا ما را داده دست تو؟! اینطورکه به نظر می آید ما دست تو هستیم. هرجا میگویی ما می رویم و هرکاری که می گویی ما انجام می دهیم. اگر جلوی تو را بگیرم بیچاره ام میکنی.» ما معمولا به هوای نفس گوش می دهیم و حق را آنطور باید و شاید در نظر نمی گیریم. حرف حق،کار حق، راه حق، تبعات خاص خود را دارد. باید صبر کرد. امیرالمومنین(ع):« شبیه ترین آدم ها به انبیاء الهی، کسانی هستند که حق را می گویند و به حق عمل می کنند.» چون از ویژگی های انبیاء الهی این بود که از گفتن حرف حق کوتاه نمی آمدند، حرف حق را می گفتند و به آن عمل می کردند. نه اینکه آدم جلوی آدم ها یک جور باشد و پشت سرشان جور دیگر و غیبتشان را بکند. آیا چنین شخصی حق می شناسد؟ آیا واقعا قبول دارد که غیبت گناه است؟ در حالیکه وقتی غیبت کسی را می کنی، باید بروی از او رضایت بگیری و این کار با استغفرالله گفتن حل نمی شود.غیبت حق الناس می آورد. فلذا علی(ع) فرمودند:« شبیه ترین آدم ها به انبیاء، بیشترین حرف حق را می زنند و بیشترین عملِ حق را دارند.»
ادامه دارد ...
- ارائه شده توسط دکتر داوود آموسنی محرم سال 1405 ش ؛1448 ق/ مسجد آقاسیدحسن ع/ آستانه اشرفیه/ استان گیلان
daneshofahm@ آدرس ما در پیام رسان بله
